About

Γράφω εν μέσω πανδημίας και εγκλεισμού, λίγες μέρες μετά την τελευταία παράσταση stand up κωμωδίας που συμμετείχα, όταν με πλησίασε στο τέλος της παράστασης μιας κοπέλα για να με ρωτήσει ποιος είμαι, πού μπορεί να με βρει και να μάθει περισσότερα για αυτό που κάνω και κάνουμε όλοι και όλες όσοι και όσες παίρνουμε ένα μικρόφωνο και μιλάμε μπροστά σε κόσμο, χωρίς μουσική ή στίχους ή κάποιο ρόλο πίσω από τον οποίο κρυβόμαστε – πέρα ίσως από την όποια περσόνα μπορεί να μας εξυπηρετεί προφυλάσσοντας σαν πανοπλία τα πιο ευάλωτα μας κομμάτια από την έκθεση, ακόμα και αν ξέρουμε πως όταν είσαι πάνω στη σκηνή, με φώτα και μάτια στραμμένα σε ‘σένα, δεν υπάρχουν πολλά που μπορείς να κρύψεις.

Το ερώτημα του ποιος είμαι δεν θα απαντηθεί εδώ.

Είμαι ο Λευτέρης.

Έχω μια δουλειά, ενδιαφέροντα, εμπειρία ζωής τεσσάρων δεκαετιών, τραύματα, προβληματισμούς, παράπονα και μια αφέλεια που ανακατεύω μερικές φορές με ενθουσιασμό γα να προχωρήσω σε μέρη που δεν περίμενα ποτέ ότι θα φτάσω. Άλλες φορές είναι σκοτεινά και άλλες έχει φως. Πάω παντού.

Η πρόθεση μου είναι να μιλήσω για την κωμωδία, τους κωμικούς που έχουμε και τις παραστάσεις που γίνονται, με έμφαση σε αυτές τις μαγικές νύχτες ανοιχτού μικροφώνου (open mic), που έχουν κάτι οργανωμένα άναρχο και επεξεργασμένα ακατέργαστο.

Εντελώς πολύτιμο.

Η ιδέα είναι να μην τα λέμε εδώ αλλά με αφορμή το εδώ να βρισκόμαστε έξω. Εκεί. Σε παραστάσεις.

Πώς θα γινόταν αλλιώς; Αφού είπαμε.

Γράφω σε εγκλεισμό.